De echte wereld

Er zijn van die ervaringen die je nooit meer vergeet. Meestal zijn dat niet de prettigste ervaringen. De eerste sollicitatie voor mijn stage van mijn studie is er één die ik nooit meer zal vergeten. Het waren de langste 45 minuten van mijn leven.

Ik studeerde Management Economie en Recht. In het derde jaar van mijn opleiding werd van ons verwacht dat wij stage zouden lopen bij een geschikt bedrijf. Na een lange zoektocht naar een interessante stage vond ik deze bij het bedrijf Ford. Na het schrijven van een sollicitatiebrief werd ik uitgenodigt voor een gesprek. Tijdens de opleiding kregen wij ook sollicitatietraining. Daar werd ons ook op het hart gedrukt om jezelf goed voor te bereiden. Maar de meeste kennis put je als student toch uit eigen ervaring.

Mijn voorbereiding bestond voornamelijk uit het uitzoeken van een geschikt pak en het schrijven van de routebeschrijving. Met een gelijkwaardige voorbereiding had ik ook mijn baantje bij de Albert Heijn en het Bowlingcentrum bemachtigd. Deze sollicitatie zou dus ook wel goed moeten komen, toch?

Het begin van het gesprek verliep zoals gepland. We dronken een kop koffie en ik vertelde over mijn interesesses en hobbies. Maar toen begon de ellende. In het tweede gedeelte van het gesprek werd mij gevraagd op welke manier ik de stageopdracht zou willen gaan aanpakken.
Dat was een vraag waarop ik niet had gerekend. Tijdens eerdere sollicitatiegesprekken is er nooit eerder ingegaan op de inhoudelijke vraagstukken van de vacature. Mijn hersenen werkten op volle toeren, maar het lukte mij niet meer om met een volledig plan te proppen te komen. Ik heb mij nog nooit zo ongemakkelijk gevoeld als toen.

Nog voordat ik een stap buiten de deur had gezet wist ik dat ik het niet zou worden. Het is mijn beste les ooit geweest. Ik zal nooit meer zo onvoorbereid op een sollicitatiegesprek gaan.

 

You may also like

Leave a Reply